گفتم:"چقدر احساس تنهايي مي‌كنم..." گفتي:" من كه نزديكم..." (بقره/۱۸۶)1 گفتم:" تو هميشه نزديكي؛ من دورم... كاش مي‌شد مرا به خود نزدیک گردانی..." گفتي: "هر صبح و عصر، پروردگارت رو پيش خودت، با خوف و تضرع، و با صداي آهسته ياد كن." (اعراف/۲۰۵)2 گفتم:" اين هم توفيق مي‌خواهد!" گفتي:" دوست نداريد خدا ببخشدتون؟"(نور/۲۲)3 گفتم:" این برگ آرزوی من است ." گفتي:" پس از خدا بخواهيد ببخشدتون و بعد توبه كنيد." (هود/۹۰)4  گفتم:" با اين همه گناه... آخه چيكار مي‌تونم بكنم؟" گفتي: "مگه نمي‌دونيد خداست كه توبه رو از بنده‌هاش قبول مي‌كنه؟!"    (توبه/۱۰۴)5 گفتم: "ديگه روي توبه ندارم..." گفتي: "ولي خدا عزيزه و دانا، او آمرزنده‌ي گناه هست و پذيرنده‌ي توبه" (غافر/۲-۳)6 گفتم: "با اين همه گناه، براي كدوم گناهم توبه كنم؟" گفتي: "خدا همه‌ي گناه‌ها رو مي‌بخشه" (زمر/۵۳)7 گفتم: "يعني بازم بيام؟ بازم منو مي‌بخشي؟" گفتي: "به جز خدا كيه كه گناهان رو ببخشه؟" (عمران/۱۳۵)8  گفتم: "نمي‌دونم چرا هميشه در مقابل اين كلامت كم ميارم! آتيشم مي‌زنه؛ ذوبم مي‌كنه؛ عاشق مي‌شم! ... توبه مي‌كنم." گفتي:" خدا هم توبه‌كننده‌ها و هم اونايي كه پاك هستند رو دوست داره" (بقره/۲۲۲)9 ناخواسته گفتم: "الهي و ربي من لي غيرك" گفتي: "خدا براي بنده‌اش كافي نيست؟" (زمر/۳۶)10 گفتم: "در برابر اين همه مهربونيت چيكار مي‌تونم بكنم؟" گفتي:" اي مؤمنين! خدا رو زياد ياد كنيد و صبح و شب تسبيحش كنيد. او كسي هست كه خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت مي‌فرستن تا شما رو از تاريكي‌ها به سوي روشنايي بيرون بيارن. خدا نسبت به مؤمنين مهربونه" (احزاب/۴۱-۴۳)11

1- فاني قريب .::

2- و اذكر ربك في نفسك تضرعا و خيفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال .::

3- ألا تحبون ان يغفرالله لكم .::

4- و استغفروا ربكم ثم توبوا اليه .::

5- الم يعلموا ان الله هو يقبل التوبة عن عباده .::

6- الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوب .::

7- ان الله يغفر الذنوب جميعا .::

8- و من يغفر الذنوب الا الله .::

9- ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين .::

10- اليس الله بكاف عبده .::

11- يا ايها الذين آمنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا و سبحوه بكرة و اصيلا هو الذي يصلي عليكم و ملائكته ليخرجكم من الظلمت الي النور و كان بالمؤمنين

رحيما .::

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم آذر 1386ساعت 23:23  توسط عظیم قاسمی  |