عقاب وقتي مي خواهد به ارتفاع بالاتري صعود كند در لبه يك صخره به انتظار يك اتفاق مي نشيند !
ميدانيد اتفاق چيست ؟!
گردبادي كه از رو به رو بيايد !
عقاب به محض اينكه اين آمدن گردباد را حس كرد بالهاي خود را ميگشايد و اجازه مي دهد تا باد او را با خود بلند كند
به محض اينكه طوفان قصد سرنگوني عقاب را كرد ، اين پرنده بلند پرواز سر خود را به سوي آسمان بلند ميكند و عمود بر طوفان مي ايستد و مانند گلوله توپي به سمت بالا پرتاب مي شود
او آنقدر با كمك باد مخالف اوج ميگيرد تا به ارتفاع مورد نظر برسد و آنگاه با چرخش خود به سوي قله مورد نظر در بالاترين نقطه كوهستان ماوا ميگزيند
خوب به شيوه عقاب براي بالا رفتن دقت كنيم. او منتظر حادثه مي ماند . حادثه اي كه براي مرغهاي زميني يك مصيبت و بلاست
او منتظر طوفان مينشيند تا از انرژي پنهان در گردباد به نفع خود استفاده كند
وقتي طوفان از راه ميرسد عقاب به جاي زانوي غم در گرفتن و در كنج سنگها پناه گرفتن ، جشن ميگيرد و خود را به بالاترين نقطه وزش باد ميرساند و از آنجا سنگين ترين ضربات گردباد را به نفع خود به كار ميگيرد
عقاب از نيروي مهاجم به نفع خويش استفاده ميكند
او نه تنها از نيروي مخالف نمي هراسد ، بلكه منتظر آن نيز مينشيند ، چرا كه ميداند اين انرژي پنهان در نيروي مخالف است كه مي تواند او را به فضاي بالاتر پرتاب كند
انرژي اوج ، به رايگان به كسي داده نميشود. اساساً در قانون بقاي طبيعت تقلاي بقاي نيروهاي منفي ايجاب ميكند كه تعداد نيروهاي مخالف در زندگي هميشه بيشتر از جريان موافق ما باشد
پس اگر قرار است نيروي كمكي براي صعود ما نيروي كمكي براي صعود ما حاصل گردد ، قاعدتا بايد اين نيرو از سوي مخالفين ما تامين شود
بنابراين وقتي اتفاقي خلاف ميل ما رخ ميدهد ، به جاي عقب نشيني و سرخوردگي و واگذار كردن ميدان ، بلافاصله عقاب گونه جشن بگيريم و اين رخداد نا خوشايند را به فال نيك گرفته و سعي كنيم تا در لابه لاي اين حادثه به ظاهر نا مطلوب، خواسته و طلب مورد نظر خود را پيدا كنيد و با استفاده از نيروي مخالف ، خود را به خواسته خويش نزديك سازيم نيروئي كه قرار است باعث صعود ما در زندگي شود توسط همان كساني فراهم مي شود كه الان مخالف جدي ما هستند

پس هرگز از وجود سختي و زحمت و نيروي مخالف در زندگي و كار و تحصيل و.. خود گله مند نباشيم
اينها مخازن انرژي پرواز ما هستند و اگر نباشند شايد هرگز صعودي در زندگي ما حاصل نگردد
به جاي دست روي دست گذاشتن و از وجود مشكلات و مخالفت ها گله كردن ، كمي چشم دل خود را باز كنيم و به حكمت پنهان در مصيبت ها و سختي هاي زندگي بيانديشيم
اين ما هستيم كه بايد شجاعت رويارويي با جريانهاي مخالف را داشته باشيم و در وقت صحيح بالهاي خود را بگشائيم و چرخش صعود خود به سمت بالا را تجربه كنيم

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم مرداد 1385ساعت 19:29  توسط عظیم قاسمی  | 

مردی تنها در گوشه غار دست بر آسمان بلند نموده  دلش غمگین ،چشمان مهربانش پر زاشك ،بر لبانش دعا ست. به اطراف مي نگرد همه در گمراهي صداي ناله و ضجه دختران زنده به گور شده وفریاد التماس مردمان فقير برده شده و قهقهه مستانه مستکبرین وبوي تعفن هوسراني شیاطین واين هست كه دل محمد را آزرده ساخته است . نا گاه خالق هستي اراده كرد تا بر مستضعفان زمین منت نهاده و آنانرا وارثان زمین قرار دهدنوری به درخشش آمد :
 محمد اقرا
محمد سراپانور شد . براي جهانيان نور را به ارمغان آورد
شیاطین پا به فرار گذاشتند جهان را نور محمد فرا گرفت.
مثل نوره كمشكوة : مصطفي خلقتش نور بود و خلعتش نور،ولادتش نور،مشاهدتش نور،معاملتش نور،معجزتش نورواو خود نور علي نوربود.
محمد مهتري كه در روي او نور رحمت ،در چشم او نور عبرت،در زبان او نور حكمت،در ميان شانه اش نور نبوت،در كف او نور سخاوت ،در قدم او نور خدمت،در موي او نور جمال ،در خوي اونور تواضع ،در سينه او نور رضا ،در سر اونور صفا ،در ذات او نور طاعت ،در طاعت او نور توحيد ، در توحيد او نور تحقيق ،درتحقيق او نور توفيق ،در سكوت او نور تعظيم ودر  تعظيم او نور تسليم است واينك بر انگيخته شد تا بر قلب بشر غافل نور بتاباند بعثتش مبارك

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم مرداد 1385ساعت 19:0  توسط عظیم قاسمی  | 

واذاسالک عبادى عنى فانى قريب اجيب دعوه الداع اذا دعان فليستجيبوا لى وليومنوا بى لعلهم يرشدون (بقره (2) آيه186 ). و هـنـگامى كه بندگانم درباره من از تو سوال كنند, در پاسخ ايشان بگو همانا من نزديكم , دعاى دعـا كـننده را اجابت مى كنم , هرگاه مرا بخوانند, پس بايد دعوت مرا اجابت كنند و به من ايمان بياورند, باشد كه راه يابند

موسي در آنشب ديجور در آن پايان طور صداي حق شنيد از سوز دل وبي تابي گفت خدايا خواننده را شنوائي كجاتو را جويم؟ندا آمد چنانكه خواهي جويي كه من با توام ونزديك ترم به تو از جان در كالبد تو وازرگ جان تو بتوو ازسخن تو به دهان تو

گفتم صنما مگر كه جانان مني                                  اكنون كه همي نگه كنم جان مني

بي جان گردم اگر زمن برگردي                                    اي جان جهان تو كفر وايمان مني

 فانى قريب اجيب ....من به بندگان نزديكم نزديكان را دوست دارم خوانندگان را پاسخ گويم جويندگان را به خود راه دهم بنده من به من نزديك شو تا بتو نزديك شوم بنده من تو مرا مي خواني من تو را اجابت مي كنم و من تو را به رسالت رسول خود مي خوانم اجابت كن بنده من در دعا بگشاي تا در اجابت بگشايم اين بار حكم كه بر تو نهادم مصلحت تورا خواستم وساختن كار تو را نهادم تا به راه راست بماني وبه نعيم جاودان برسي

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم مرداد 1385ساعت 7:5  توسط عظیم قاسمی  | 

 

يكى از دوستان امام صادق(ع) خدمت ايشان آمده بود و از منطقه خودش تعريف مى‏كرد كه در آنجا شيعه زياد است.

حضرت فرمود: آيا شيعه‏ها طورى هستند كه ثروتمندانشان به خانه فقرا بروند؟

گفت: نه، يك حالت عمومى نيست!

فرمودند: آيا طورى هست كه اگر كسى قرضى داشت از مال خودشان قرض او را بپردازند؟

گفت: نه، به اين عموميت نيست.

حضرت فرمودند: آيا اگر كسى لباس، خانه و يا غذا نداشت طورى هست كه ثروتمندان داوطلبانه آنها را تأمين كنند؟

گفت: نه.

با گفتن اين پاسخ امام به زانوهايشان زدند و فرمودند: شما اسمتان را شيعه نگذاريد

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385ساعت 14:59  توسط عظیم قاسمی  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385ساعت 14:52  توسط عظیم قاسمی